ตนตรี มันคือ สภาวะจิตใจ: 2007年4月

4月14日

กลับจากสงกรานต์ที่ร้อยเอ็ดแว้วคร้าบบ

สงกรานต์ที่101 บ้านยายข้าน้อย

ต้องไปทุกปี เพราะมีงาน

ทุกปีที่ไป จะมีปัญหาบังเกิดแก่ข้าพเจ้า ดังต่อไปนี้

1. การกิน เนื่องจากงานเลี้ยง ทุกท่านก็ทราบกันดีของกินต้องเพียบ ครั้นไอ้คนอย่างผม ไปอยู่ใหน มันก็ต้องแดกแหลกลาญ

หนมจีน 8 น้ำยากุแดกหมดทุกเวอร์ชัน ต้องกินกักตุน กลับขอนแก่นอยู่แบบยาจก

2. การไหว้คน พอดีไอ้กระผมมันคนมีพี่มีน้อง ไหว้คนให้ครบนี่เป็นเรื่องลำบาก บางคนกุไหว้ 2 หน จนเค้าบอกเราเจอกันแล้วนิ

กุก็อ้าวกุหล่าสิ โง่จัง

3. เวลามีงาน ก็ต้องไปช่วยเค้า ไอ้คนอย่างกุเนี่ย มันประเภทพูดไม่รุเรื่อง เค้าสั่งอะไรเอาอะไร ต้องถามกันดีๆ บางทีว่ากุถามดีแล้วนะ

แต่มีวายต้องมีผิดพลาด โง่ซ้ำซ้อน

ไปที่นั่นรถน้ำดำหัวผุใหญ่ ดูเปนคนดีสุดๆกู เข้าวัด ได้บุญๆๆๆๆๆๆ กลับมาเล่นขอนแก่น ได้บาบๆๆๆๆๆๆๆ

และก็เป็นภาพที่ชินตากันซะแล้ว ที่บรรดายายๆของกุกะก๊งกันเมาแบบลืมแก่ ยายกุอายุจะ70ไม่พลาดกรึ๊บกะเค้าด้วย

สุราทำให้สมรรถภาพในการขับขี่ลดลง แต่ไม่เกี่ยวกะการเล่นกีต้าร์ พะนะ

ประวัติศาตร์ต้องบรรทึกใว้2เหตุการณ์

1. ระหว่างแห่ต้นเงินเข้าวัด กุต้องขับรถช้าๆไปกับขบวน อากุใว้ใจ แต่กุเจือกเลียครัช ตลอดทาง

ครัชไหม้ครับพี่น้อง ตอนแรกได้กลิ่นกุนึกว่าควายเน่าอยู่หลังรถ

2. กุขับรถเป็นระยะทางไกลสุดในชีวิต ขากลับจากร้อยเอ็ด ถึงขอนแก่น วู้ แม่ผมทำได้ค๊าบ

วันที่เหลือ จะเล่นขอนแก่น ไม่รุเป็นไงบ้าง

4月8日

คำที่พ่อใหญ่ครูฝึกพูด ตอนไปฝึกภาคสนาม ล่องลอยละลิ่ว เข้ามาในหัวกุอีก หลังจาก ที่มันน่าจะลืมได้แล้วนะ

ประมาณ 13.00น แดดเปรี้ยง กลางแดด

พ่อใหญ่ครูฝึก : เราอยู่กะเรื่องสมมุติมากเกินไปแร๊ววว ไอ้พวกนักเรียนในเมือง (- -)(เกี่ยวไรพวกกุก็ลาวเหมือนกัน)

ชีวิตต้องการอะไรหรอ ชาตฺนี้ บ้านโต รถสวย แค่นี้เหรอ (รีบพูด ผมร้อนคับครู)เอากลับไปคิดๆ

แร้วมันก็ทำให้ติดสมองรกๆของกุอีก

เถียงในใจ ก็คนเรา อะไรไม่มี มันก็ไขว่คว้ากันไปนั่นแหละ

คนไทยไม่เคยกินแฮมเบอร์เกอร์ แมคมันเอามาขายคนไทย ก็กินแหลกนิหว่า

ฝรั่งมันเบื่อแป้ง มันก็หาต้มยำกุ้งซด

เป็นของทำมะลา

ธรรมชาติมันไม่ยอมให้โลกนี้เอียงไปฝั่งใดฝั่งหนึ่งหรอก

มีแต่คนบ่นร้อน ร้อนหรอค๊ะ อ๊ะๆๆๆ

ก็งี้หละ เค้าอุส่าห์ทำยุคน้ำแข็ง โรคระบาด ไข้หวัดนก ให้เราตาย

แล้วยังไม่ยอมตายอยู่นิ สงสัยคราวนี้คงเอาจริงกันแล้ว